Book reviews

Book review: Dwaaleiland

dwaaleiland 2Auteur: Melissa de la Cruz

Uitgeverij: Van Goor

Pagina’s (in het Nederlands): 255

Originele titel (in het Engels): ‘Isle of the Lost’

Genre: Young Adult – Disney

Mijn score: Score 5, het is Disney dus puur jeugdsentiment

In mijn opinie zijn er enkele dingen waar je nooit te oud voor bent. Zo zijn er pretparken, stripboeken, superhelden, magie, maar vooral Disney. Als klein meisje droomde ik weg bij de prachtig getekende films met een verborgen boodschap. Mijn grote favoriet was Belle en het Beest, want wees nu eerlijk? Welk meisje droomt er nu niet van om het hof te worden gemaakt door een jongen die je gewoon even een hele bibliotheek cadeau doet? Verder was er ook nog Hercules, De Klokkenluider van de Notre Dame, Mulan, Aladdin,… Zelfs tot op de dag van vandaag kan ik de liedjes nog steeds luidkeels meezingen.

Maar heb je je nooit afgevraagd wat er nu met onze favoriete prinsen en prinsessen gebeurde na hun happy ending? Of hoe ging het voor de schurken van de verhalen verder na hun… Niet zo happy ending? Wel, daar heeft Disney nu een antwoord op met hun franchise rond Disney Descendants.

‘Jaren geleden zijn de schurken uit het koninkrijk Auradon verbannen naar Dwaaleiland. Een koepel om het eiland heen verhindert het gebruik van magie. Terwijl Malafide, Jafar, Cruella en de Boze Koningin terugverlangen naar hun hoogtijdagen als gemene magiërs, weten hun kinderen niet beter dan dat ze leven in een donkere, sobere en vooral slechte wereld. En daar gedragen ze zich ook naar. Mal terroriseert iedereen die te dicht in haar buurt komt, om maar net zo angstaanjagend te zijn als haar moeder Malafide. Jay steelt alles wat los en vast zit, hopend dat hij eens een grote slag slaat voor zijn vader Jafar. Evie wil even mooi zijn als haar moeder; die elke dag voor de spiegel staat en Carlos zorgt ervoor dat er niets met de bontjassen van Cruella gebeurt. Wanneer Mal Carlos dwingt om een groot feest te geven, gebeurt er iets vreemds. Is het mogelijk dat er weer magie is op Dwaaleiland…?’ – flaptekst ‘Dwaaleiland’

Na het zien van de film – ik heb me pas nadien het boek aangeschaft – waren er enkele gaten in de verhaallijn voor mij. Even een kort plot van de film Disney Descendants: wanneer Ben, de zoon van Belle en het Beest, op het punt staat om koning te worden van Auradon, besluit deze dat als eerste daad als koning hij de kinderen van Dwaaleiland een kans wil bieden. Hij selecteert Mal, Evie, Carlos en Jay als zijn ‘proefpersonen’ die mogen verhuizen voor het schooljaar naar Auradon en hier ook naar school zullen gaan. De ouders van de schurkenkinderen zien hier echter een mogelijkheid tot ontsnappen in. Ze dragen hun kroost dan ook op om de toverstaf van de Goede Fee te stelen zodat ze de magische koepel van Dwaaleiland kunnen doorbreken waarop het kwade weer in Auradon kan regeren.

De eerste vraag die ik me dus stelde was: waarom zou Ben, iemand die is opgegroeid met alle verhalen van het koninkrijk, het ooit in zijn hoofd halen om slechteriken terug tot Auradon toe te laten? Iets anders wat me met vraagtekens liet zitten was het feit dat er op het eiland wordt neergekeken om vertoon van emotie en dus ook op vriendschap. En toch is het groepje van Mal, Evie, Carlos en Jay best wel hecht.

Gelukkig fungeert het boek als een proloog voor de film. Je krijgt veel meer te zien – nu ja, te lezen – van het eiland en er worden veel meer kleine personages, zowel die met een goede als met een kwade geest, genoemd en het belangrijkste van al, we leren de hoofdpersonages veel beter kennen. Zo leren we dat the rotten four – Mal, Evie, Carlos en Jay dus – in het begin helemaal niet zo close waren als ze in de film lijken te zijn. Mal mocht Evie zelfs helemaal niet! De impressionante schurken van weleer mogen dan weer een ouderschapscursus of tien gaan volgen, in het bijzonder Cruella. Ik bedoel, wie kiest er nu een collectie bondjassen over haar eigen kind? Juist, dezelfde gek die 101 dalmatiërs ontvoerde en deze wou veranderen in één van die bontjassen…

Maar het is niet allemaal listen en pure slechtheid dat de klok slaat. Hier en daar is er ook een hoofdstuk gewijd aan prins Ben die worstelt met zijn aankomende verantwoordelijkheid als koning. Het is ook hier dat je ontdekt waarom en vooral hoe hij op het idee kwam om de kinderen van het eiland een kans te geven.

Wat ik een leuke touch vond waren de vier quotes die werden gebruikt om het verhaal als het ware in vier delen op te delen. Ik hou nu eenmaal enorm van Disney én van quotes. Dus wat is er beter dan Disney quotes?! Het begint met een quote van Malafide uit Doornroosje.

‘Het heeft me toch wel bedroefd dat ik geen uitnodiging heb ontvangen.’

Gevolgd door de meest bekende tekst van de Boze Koningin.

‘Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste van het land?’

We kennen dan ook allemaal het antwoord op die vraag… De derde is er dan weer eentje van die met haar bontjassen, Cruella de Ville.

‘Vreselijk, kindje, volmaakt belazerd, zoals altijd.’

Ze heeft dus wel zelfkennis. De laatste is dan weer van het Beest die Belle ‘uitnodigt’ om met hem te eten.

‘Je eet met mij aan tafel… en dat is geen verzoek!’

Pas nadat je het boek gelezen hebt, merk je hoe goed deze quotes wel niet met het verhaal blenden.

Dwaaleiland is een geweldig boek om even bij weg te dromen en leest enorm vlot. Bovendien is het voor de jongvolwassen onder ons ook puur jeugdsentiment en net om die reden heb ik het boek een maximum score gegeven. Er staat nu eenmaal geen prijs op je jeugdherinneringen.

De film start zowat precies op het punt dat het boek eindigt. Zoals het Disney beaamt zit het vol toffe liedjes – waarvan een moderne versie van ‘Be our guest’ uit Belle en het Beest – en de regisseur/choreograaf is niemand minder dan Kenny Ortega aka Mister High School Musical himself.

Misschien ook nog leuk om te weten, op Disney Channel is er ook een reeks aan korte animatiefilmpjes genaamd Wicked World die een beetje een idee moet schetsen over wat er volgde na afloop van de film. Eind mei dit jaar zou er een tweede boek volgen waarvan de Engelse titel ‘Return to the Isle of the Lost’ is en ergens in 2017 is er dan een vervolgfilm gepland. Long live evil cause we’re rotten to the core! Ik kan niet wachten.

Wat is jouw favoriete Disneyverhaal?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s